Na het schrijven van mijn vorige bericht ben ik de afgelopen drie weken meer dan vaak in het Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis geweest voor allerlei onderzoeken en gesprekken. Iedere week is er met een camera in mijn keel gekeken om te zien hoe de tumor zich ontwikkeld. Te laat ingrijpen zou er toe kunnen leiden dat de operatie niet meer zou kunnen worden uitgevoerd dus daarom stond ik erop dat er zeer regelmatig werd gekeken. Tussendoor zijn we met z’n drieën een weekendje naar Parijs geweest om onze gedachten wat te verzetten. Dat lukte ons wonderwel weer erg goed.

Uit voorzorg was er al een operatie ingepland die altijd nog op het laatste moment zou kunnen worden afgezegd als de tumor plotseling toch erg zou gaan afnemen door de nieuwe braf remmers. Vandaag is vastgesteld dat de tumor niet kleiner wordt dus is een operatie de enige mogelijkheid om in te grijpen.

Dat de tumor niet kleiner wordt wijst erop dat ik resistent aan het worden ben of al ben voor de Braf remmers. Dat maakt me heel erg onzeker. Ik slik de Braf remmers tot op heden wel gewoon door maar dat blijft ook niet zonder gevolgen. De koorts die ik van de vorige Braf remmers kreeg komt weer terug. Nog niet zo hevig als voorheen maar het bouwt zich langzaam op. Daarnaast zijn mijn leverwaardes niet goed. Waarschijnlijk door de enorme hoeveelheid medicatie die ik iedere dag moet innemen.

Voor aanstaande woensdag 8 mei staat de operatie gepland. Het is een risicovolle en moeilijke ingreep die zal worden uitgevoerd door een robot. Mijn grootste angst is dat ik na de operatie niet meer goed zal kunnen spreken. Dit, en de andere risico’s zijn goed met mij besproken en ze zullen er alles aan doen om dit te voorkomen maar het is een reëel risico wat ik onder ogen moet zien. De operatie wordt uitgevoerd in het Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis waar ik na de operatie wel een paar nachtjes zal moeten blijven.

Na de operatie zal ik jullie weer laten weten hoe het verder met mij gaat.

Lieve groeten, Carola