In het prille begin van dit jaar schreef ik jullie een negatief bericht met een open einde.

Na een lange zware periode, waarin ik mij beslist niet goed voelde, werd er vlak voor Oudjaarsavond, opnieuw een zeer grote uitzaaiing in mijn darmen gevonden.

Na een maandenlange reeks van intensieve en zware onderzoeken bleek deze grote uitzaaiing opeens zichtbaar op een scan. Vooral in je darmen is het soms lastig tumoren te ontdekken. Een scan maakt niet alles zichtbaar en is zeker niet zaligmakend, maar toch bij terug zoeken bleek het begin van deze uitzaaiing ook al te zien op eerdere scans van o.a. September. Achteraf een duidelijke verklaring van het feit dat mijn bloedwaardes al ver voor de zomer verslechterden. Mijn HB- en ijzerwaarde waren in de laatste 3 maanden zo laag, dat ik en ook mijn arts zich achteraf afvragen hoe ik überhaupt nog heb kunnen functioneren.

Nu even terug naar het open einde van mijn laatste bericht: kort na dit bericht is besloten dat ik opnieuw geopereerd zou gaan worden om de uitzaaiing in mijn darmen te verwijderen. Voor mij was dit een grote opluchting daar de chirurg die mij al 2x eerder aan mijn darmen heeft geopereerd, zich vooraf echt afvroeg of zo’n zware operatie nog wel mogelijk was. Hij vroeg zich tevens af of dit nog wel de juiste behandeling was in het stadium waar ik toen verkeerde.

Ik denk dat de manier waarop mijn lichaam bijna drie kwart jaar heeft laten zien zich staande te weten houden, er voor heeft gezorgd dat de artsen toch gekozen hebben voor een derde darmoperatie binnen iets meer dan een jaar tijd.

De operatie is zeer goed gegaan. Het verbaasde mij dat ik mij meteen in de verkoeverkamer na de operatie, al beter voelde dan de vele maanden daarvoor.

Mijn herstel daarna in het AVL ging voorspoedig. Geen koorts, bloedwaardes verbeterden spectaculair en eten ging prima. Na een brutale onderhandeling met de zaalarts mocht ik 3 dagen na de operatie naar huis (ik zit blijkbaar niet voor niets in de politiek).

Thuis ging het herstel voortvarend verder. Ik kwam er toen pas achter hoe slecht ik mij de afgelopen periode eigenlijk heb gevoeld en ook wat ik desondanks allemaal gedaan heb.

Steeds maar weer ook sportief mijn lichaam heb uitgedaagd omdat ik dacht dat het goed voor mij was. Het rondje met de honden steeds groter maken, stevig door fietsen, skeeleren en zwemmen tijdens vakantie wat maar moeizaam bleef gaan. Ook het digitaal vergaderen voor mijn werk heb ik toch volgehouden.

In de 2e week van april heb ik de 3 maandelijkse scans weer gehad. En zoals ik mijzelf heb aangeleerd was ik tot het maken van de scans niet echt nerveus maar daarna sloegen de paniek momenten echt toe. Wat als er nu weer wat gevonden wordt! 

Na bijna een week wachten zit ik bij mijn ‘nieuwe’ arts. Ja, ik ben na heel lang en goed nadenken, na vele adviezen van diverse specialisten, van hoofdbehandelaar gewisseld. Dat was een enorme stap waar ik nachtenlang wakker van heb gelegen. Prof. Blank is echt een topper waar ik heel veel aan te danken heb en daarom viel deze keuze mij zwaar. Voor buitenstaanders niet te begrijpen en ik ga het ook niet uitleggen. Sommige dingen zijn simpelweg niet zomaar uit te leggen. 

Mark en ik gaan naar binnen in de spreek kamer. We zitten nog niet eens op onze stoel en ze zegt: ”De scans zijn goed!”

We gaan stilletjes zitten en wachten op het woordje maar….., zoals we dat de afgelopen jaren gewend zijn. Maar, maar komt niet! De MRI hersenen is stabiel (dus goed) en op de CT van mijn buik en hals is niets bijzonders te zien.

Daarna volgde een fijn gesprek met een blije en betrokken arts. Zij bevestigd dat mijn onzekere en snel paniekerig gevoel normaal is na wat ik allemaal heb meegemaakt. Zij vindt het niet te bevatten wat ik mee maak. Ze kent geen andere patiënten in deze situatie en ze vindt het ongelooflijk hoe mijn lijf zich na al die operaties steeds weer hersteld. Alles heeft zich opgestapeld omdat er tussendoor geen tijd is geweest gebeurtenissen ‘een plekje’ te geven. Niet te veel van mijzelf vragen is het advies. Ik weet daar ben ik slecht in.

Voor nu is de Lente voor mij begonnen!!!!